Bir gününü düşün, neler yapıyorsun? Bir şeyler öğrenmek istediğinde buna vakit bulabiliyor musun? Yoksa vaktin olduğunda yorgun mu hissediyorsun? Ya da sana 24 saatin yetmediğini mi düşünüyorsun? Zamanının çoğunu çalıştığın iş için mi harcıyorsun?
Tüm bu sorular benimde aklımdan geçiyordu. Bazı hedeflerim var fakat bunların için çalışacak zamanımın çok olmadığını düşünüyordum. Şimdi bir gün boyunca neler yapıyordum ona bakalım.
- Sabah 7’de uyanıyordum. 7-7:40 arası kahve, uyanma çabalarıyla geçiyordu.
- 7:40-8:15 arası kahvaltı hazırlayıp, kahvaltı yapma.
- 8:15 -17:00 çalıştığım işe ayırdığım zaman.
- 17:00-19:00 ayy çok yoruldum biraz dinleneyim vakti.
- 19:00-21:00 kendimi geliştirmek için proje yaptığım zaman dilimi.
- 21:00-21:30 dil çalışması
- 21:30-00 koltukta yuvarlanma ve uyku
Şu an bu şekilde yazınca zamanımı nasıl verimsiz kullanıyormuşum bir kere daha ortaya çıktı. Hedeflerimi gerçekten gerçekleştirmek istiyordum ama sürekli kendime bahaneler uyduruyordum. Belki de sadece gerçekten istediğimi sanıyordum.
21 gün önce aklıma şöyle bir şey geldi. Çok başarılı olan insanlar nasıl çalışıyor? Küçücük ömrüne o kadar başarıyı nasıl sığdırıyorlar? 24 saat onlara nasıl yetiyor? Hemen kısa bir araştırma yaptığımda hiç de şaşırmadığım bir şey gördüm. Erken uyanıyorlar. Tüm dünyanın uyuduğu saatlerde uyanıyorlar ve tüm zamanlarını hedefleri için kullanıyorlar. Aslında kulağa gayet güzel geliyor. Peki sürekli motivasyonu nasıl sağlıyorlar? Sonuçta hepimizin hedefleri, gerçekleştirmek istediğimiz şeyler var. Fakat bıkmadan usanmadan buna çalışabilmek hepimiz için mümkün mü? Ya da herkes sabah insanı mı? Bu sorular da aklımda ertesi gün için saatimi 04:00’a kurdum. Erken uyumaya çalıştım fakat uyuyamadım. 00:30 gibi uyudum.
1. Gün
04:00’da uyandım. Çok uykum var. Biraz pencereden baktım. Herkes uyuyor kimsenin ışığı yanmıyordu. Sonra kendime dedim ki. Bak bu saatte uyandıysan asla saçma sapan şeylerle uğraşmayacaksın. Saat 7’ye kadar çalışacaksın. Gerçekten 7’ye kadar çalıştım. 7’de zaten gözlerim kapanıyordu artık.
7:00 – 7:30 arası uyudum. Gece sadece 3,5 saat uyuduğum için ilk gün gerçekten çok zordu. O yüzden arada yarım saatlik uykularla kendimi ayakta tutmaya çalıştım. 30 dk aslında kulağa çok kısa bir zaman gibi geliyor ama değil. Çünkü zaten enerjinizin neredeyse biteceği zaman uyuduğunuz için tam 30 dk uyumuş oluyorsunuz ve yetiyor. Eğer bu periyodu 1 saatlik uykular şeklide yapsaydım uyanmak istemeyecek daha fazla uyuyacaktım. 12:00-12:30, 18:30-19:00 arası da 30 dklık şekerlemeler yaparak günü tamamladım. Saat 22:00’da da uyumaya gittim. Ama uyuyamadım. Saat 23:30’a kadar yatakta döndüm durdum. Ama düşündüğümde gerçekten verimli bir gün geçirdim. Denemeye hafta sonu başladığım içinde aslında içim rahattı. Çünkü hafta sonu alışacağımı düşünüyordum.
2. Gün
04:00’da uyandım. Bugünde zordu çünkü gece erken uyuyamamıştım. Yine aynı periyotlarda 3 tane yarım saatlik uykular yaptım. Ama 7:00-7:30 arası uyuduğumda tüm yarım saat boyunca çok fazla rüya görüyordum. Sanki yarı uyuyor, yarı uyanık gibi hissediyordum o yarım saat. Biraz rahatsız ediciydi. Ama yöntem genel olarak çok verimli gidiyordu. Motivasyonum yüksek, hedeflerim netti. Yine 22:00’da yatağa gitmeme rağmen 00:00’a kadar uyuyamadım.
3. Gün
04:00’da uyandım. Zor bir gündü. Bugün farklı olarak Pazartesi günüydü ve çalışırken problem yaşama kaygım vardı. Fakat gün içinde herhangi performans düşüklüğü yaşamadım. Ama bugün farklı olarak 2 tane yarım saatlik uyku yaptım. 07:00 -07:30 arası yine rahatsız edici tamamen rüyalı bir periyottu. Bir de 12:12-30 arası uyudum. Bugünde 22:00’da yatağa gittim. Fakat 23’de uyudum. 18:30 – 19:00 arası uyuduğum için gece uyuyamadığımı düşünüyordum. O yüzden o saatte uykuyu kaldırdım.
7. gün
Bir hafta gün içinde aynı saatlerde 2 kere uyuyarak periyodu devam ettirdim. Uyku düzenim hala oturmadı. Gece yattığımda hala hemen uyuyamama gibi bir problemim vardı. Laf lafı açıyor 1 saat geçiyordu. Yine sabah 07:00-07:30 arası uykularım bol rüyalı, hatta son zamanlarda ara ara kabuslu geçiyordu. Artık olaya kabuslarda eklenince bu uykuyu da kaldırmanın zamanı geldi diye düşündüm.
10.Gün
3 gündür gün içinde sadece 12:00-12:30 arası uyuyor ve o zamanı iple çekiyordum. Bu 10 gün içerisinde zamanın ne kadar kıymetli olduğunu çok iyi anlamıştım. Özellikle hafta içinde çalışmaya başlamadan önce sabah 3 saat boyunca iş haricinde kendim için çalışmak beni çok motive ediyordu. Kendimi gerçekten mutlu ve bir şeyler yapmış hissediyordum. Zamanım bir anda artmış, gün uzamış. 24 saat gayet yeterli gelmeye başlamıştı. Sabah o 3 saatte telefona bakmıyor, boşa zaman harcamıyordum. Bir haberlere bile bakmaya yönelsem içimdeki ses beni durduruyordu. Bu saatte haberlere bakmak için kalktıysan ne anlamı var ki diyordu. Haklıydı. Zaman farkındalığım oluşmaya başladığı için akşamda yatana kadar zamanımı verimli kullanmaya çalışıyordum. Koltukta yuvarlanma zamanlarım epey azalmıştı. Ama uyku düzenim hala oturmamıştı. Ama yine de yatağa 22:00’da gitmekten vazgeçmemiştim. Uyumadan yoga yapıyorum, rahatlatıcı müzikler dinliyorum, hızlı uyuma tekniğini uyguluyorum (4-7-8 nefes tekniği) bir türlü olmuyor 22:00’da yatınca hemen uyuyamıyordum.
15. Gün
Hala 4’te uyanmaya devam ediyorum. Artık bugünden itibaren 12:00-12:30 arası uykusunu kaldırmaya karar verdim. Çünkü uyku düzenim hala oturmadı. 22:00’da yatınca uyuyamama olayım devam ediyor ve değişkenlik gösteriyor 22:30, 23:00 arası uykuya dalıyorum. Ama en azından artık 23:00’ı geçmiyordu. 15. güne doğru motivasyonum bir düşer gibi oldu ama hemen kendimi toparladım. Motivasyonumun düştüğünü hissettiğimde kendime sık sık; ileride yapmak istediklerimi, istersem gidip uyuyabileceğimi ama sonra şikayet etmemem gerektiğini söyledim. Böyle anlatınca biraz garip olabilir. Ama kendi yaşam koçunuz olmalısınız. Her zaman motivasyonunuz düştüğünde size gaz verecek birilerini bulamayabilirsiniz, bulsanız bile o kişi uyuyor olabilir :). O yüzden kendinizi ikna edebilmelisiniz.
21. Gün
Koskoca 21 gün 4’te uyanabilmiş olmanın haklı gururu ile bu günde bu yazıyı yazabilmek için sabah 3 saatimin bir bölümünü harcadım. Kendimi gerçekten motive ve mutlu hissediyorum. Son zamanlarda gerçekten her gün kendim için bir şeyler yaptım. 21 günlük gelişimimi fark ediyorum. Son günlerde uyku düzenimde oturdu sanki. Öğlen uykusunu da kaldırdıktan sonra 22:00’da uykum ciddi anlamda gelmiş oluyor ve yatağa gidince 10-15 dk içinde uyuyorum. Artık benim için gün hemen bitmiyor. Bu 21 günde toplam 63 saat kendim için çalıştım. Hedefime normalden 63 saat daha yakınım.
Toparlayacak olursak beni uyku düzenim çok zorladı. Son günlerde yatağa gittiğimde uyuma sürem epey kısalmış olsa da hala emin değilim. 6 saatlik uyku şuan için yeterli geliyor.
Home-office çalıştığım için bu rutini devam ettirmekte çok zorlanmadım.
Sabahları 3 saatlik periyotta iş bilgisayarımı değil kişisel bilgisayarımı kullandım. Çünkü iş bilgisayarımı kullansam eminim ki aklım işe kayacak ve kendimi bir anda o gün yapacağım işlerimi yaparken bulacaktım. Bu durumu bu şekilde engelledim.
Eğer sizde denerseniz tavsiyem kişisel bilgisayarınızı kullanmanız. Ve o gün erken uyandıysanız gün herkes için başlayana kadar kendiniz için bir şeyler yapmanız. Gerçekten bunu yapmak, sürdürebilmek zor bir eylem. Ama alıştıktan sonra çok zevkli bir şey. Gün içinde en çok keyif aldığım saatler o 3 saat.
Bunu yapmak isteyip önünüzde bazı engeller görebilirsiniz. Hepimizin hayatı aynı değil. Evli olabilirsiniz, çocuğunuz olabilir, yalnız yaşıyor olabilirsiniz, ailenizle yaşıyor olabilirsiniz. Ama bu 3 saat için tamamen kişisel düşünmelisiniz. Eşinizin, ailenizden birinin veya ev arkadaşınızın sizinle o saatte beraber uyanması tabi ki de güzel olur. Fakat uyanmak istemeyebilir, hedefleri olmayabilir, yapmak istemeyebilir. Bu tür bahaneleri kendinize engel olarak koymayın. O saatte uyanacaksanız sadece kendiniz için uyanacaksınız. 4’te uyandıktan sonra sizinle beraber uyanmayan arkadaşınıza, eşinize, aile bireyinize sen çok uyuyorsun, sabah erken kalkıyorum, yoruldum şunu da sen yap gibi söylemlerle de gitmemelisiniz. Çünkü bu sadece sizinle ilgili bir olay, karşınızdaki kişiyi ilgilendiren bir şey değil. Sabah erken uyandınız ama normalde uyandığınız saat sonrasında hayatınızda aksama olmadan aynı şekilde devam ettirebilmelisiniz. Alışana kadar bazı aksaklıklar olabilir ama zamanla alışıyor insan.
Ben normalde 7’de uyandığım için hep 3 saat olarak bahsettim. Fakat siz 6’da uyanıyorsanız o sizin için 2 saattir.
İnanıyorum ki; bu yazıyı okuduysan kendin için bir şeyler yapmak istiyorsun, bazı hedeflerin var. Yalnız değilsin. Sabah 4’te kalktığında herkesin ışıklarını kapalı gördüğünde belki kendini yalnız hissedeceksin ama unutma sende sabah 4’te kalkanlar kervanına katılmış olacaksın ve sandığın gibi yalnız da değilsin. Seninle aynı zaman dilimini paylaşan onlarca, yüzlerce insan var. Mottomuz: “Erteleme”.